امروزه بلاکچین بیشتر به دلیل نقش حیاتی در سیستم های ارزهای دیجیتال برای حفظ یک رکورد امن و غیرمتمرکز در تراکنش ها شناخته می شوند، اما موارد استفاده از آن ها به ارزهای دیجیتال محدود نمی شود. بلاک چین را می توان برای تغییرناپذیر کردن داده ها در هر صنعتی مورد استفاده قرار داد. صرافی ارز دیجیتال غیر متمرکز نوع جدیدی از پلتفرم های معاملاتی بازار ارز دیجیتال می­باشد که با حذف تمامی واسطه ها ، امکان معامله بازارهای دیجیتال را فراهم نموده و از تکنولوژِی بلاکچین و قراردادهای هوشمند استفاده می نماید و بسیار ایمن است. به دلیل ضرورت و اهمیت توسعه روزافزون صرافی های غیرمتمرکز دیجیتال برپایه بلاکچین در این مقاله ابتدا به معرفی دستاوردها و مزایای این صرافی ها پرداخته و سپس براساس مطالعه موردی یک سیستم کاربردی پایه برای ایجاد یک صرافی غیرمتمرکز برای خرید و فروش توکن ها با استفاده از قراردادهای هوشمند توسعه می یابد. با استفاده از فناوری بلاک چین، این سیستم امکان تبادل امن و شفاف توکن های VoteCoin را فراهم می نماید. رابط کاربری آن با استفاده از React و تعامل با MetaMask به کاربران این امکان را می دهد که به راحتی با سیستم ارتباط برقرار کنند و در خرید و فروش توکن ها شرکت کنند. این رویکرد بنیانی برای درک کاربردی و ملموس صرافی های غیرمتمرکز دیجیتال و عملکرد آنها فراهم نموده و می تواند به عنوان راهنمایی برای توسعه دهندگان و کاربران این حوزه باشد.

1پس از بروز خطا و از مدار خارج شدن بخشی از شبکه توزیع، به مدار برگرداندن حداکثر بار در حداقل زمان، هدف اصلی فرآیندی است که بطور کلی تحت عنوان بازیابی شناخته میشود. ابزارهای محاسباتی و تصمیم گیری می­توانند نقش مهمی در موفقیت­آمیز بودن بازیابی داشته باشند. یکی از این ابزارها، سیستم چندعامله است که یک سیستم نرم­افزاری مبتنی­بر اجزا یا عاملهایی با قابلیت تبادل اطلاعات و تصمیم­سازی محلی است. در این مقاله روشی بر­اساس سیستم­ چندعامله برای بازیابی شبکه های توزیع شعاعی پیشنهاد میشود. مزیت روش پیشنهادی، علاوه ­بر مدیریت غیرمتمرکز فرآیند بازیابی، امکان لحاظ کردن اولویت زون­ها یا نواحی در فیدر توزیع برای به مدار برگرداندن آنها است. این اولویت بندی برمبنای نوع بارهای موجود در یک زون تعریف میشود. پیاده­سازی روش پیشنهادی با استفاده از Java Agent Developement Framework یا JADE و ارزیابی آن بر روی یک شبکه توزیع آزمون، نشان­دهنده کارایی آن در اجرای بازیابی ضمن اولویت بندی بارها است.

 لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله، یک راه برد کنترلی غیرمتمرکز که مبتنی بر جداسازی کنترلی− دینامیکی واحدهای تولید انرژی می باشد، به منظور بهره برداری پایدار و بهبود رفتار دینامیکی ریزشبکه dc، ارایه می گردد. با اعمال راه برد کنترلی پیشنهادی، واحدهای سلول سوختی (FC) و ابرخازن (SC) که در قالب یک منبع تولید پراکنده ترکیبی قرار دارند، به طور هم زمان کنترل می شوند؛ درحالی که، این واحدها کنترل کننده های مستقل و در پی آن عمل کرد دینامیکی مستقلی دارند. هم چنین، در این راه برد کنترلی، جهت حفظ اصول عمل کرد واحد SC یک بلوک تنظیم کننده حالت شارژ (SOC) نیز به کار گرفته می شود. درنتیجه، جداسازی دینامیکی واحدهای انرژی رفتار دینامیکی کل ریزشبکه dc را تحت تاثیر قرار داده و فاکتور میرایی سیستم را بهبود می بخشد. این مطلب با استفاده از روش تحلیل مکان هندسی مقادیر ویژه سیستم مورد ارزیابی قرار می گیرد. هم چنین مطالعات شبیه سازی در محیط نرم افزار PSCAD/IEMTDC عمل کرد مناسب طرح پیشنهادی را تایید می نماید.

از مهم ترین اقداماتی که سازمان های موفق می توانند برای ارتقای اثربخشی خود انجام دهند آسیب شناسی به موقع فرآیندهای امور عملیاتی جاری در سازمان است که این امکان را به مدیران می دهد، همواره از مسایل و مشکلات جاری سازمان خود مطلع باشند. فرآیند تامین اقلام و توزیع به عنوان یکی از مهم ترین مسایل و موضوعات سازمان، دارای اهمیت و ضرورت انکار ناپذیری می باشد. هدف این پژوهش آسیب شناسی سیستم تامین و توزیع اقلام غیرمتمرکز خوراکی در یک مرکز نظامی-انتظامی بر اساس مدل سه شاخگی می باشد؛ بنابراین پژوهش از نظر نتیجه کاربردی، از نظر هدف توصیفی می باشد. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردید؛ که روایی محتوایی آن توسط خبرگان تایید شده و ضریب الفای کرونباخ پرسشنامه نیز برای سنجش پایایی محاسبه شد. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل مدیران و کارشناسان آمادی می باشد. به دلیل محدود بودن جامعه آماری تمام شماری صورت گرفت. عمده ترین نتایج نشان دهنده مناسب بودن عوامل زمینه ای و نامناسب بودن عوامل ساختاری شامل؛ «دستورالعمل ها»، «برنامه ریزی»، «فرایند و روش خرید»، «نیروی انسانی» و «بودجه» می باشد. پس از مشخص شدن نقاط ضعف سیستم تامین و توزیع، پیشنهادها لازم جهت بهبود این سیستم ارایه گردیده است.

امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای، بستری نوآورانه مبتنی بر فناوری دفترکل توزیع شده است که برخی خدمات مالی مانند پرداخت، تأمین مالی، پوشش ریسک، مدیریت دارایی و ... را به شیوه ای متمایز با نظام مالی فعلی ارائه می کند. با استفاده از قراردادهای هوشمند، افراد در بستر دیفای می توانند به صورت مستقیم با یکدیگر روابط مالی برقرار کنند. به عنوان مثال یکی از خدماتی که در دیفای ارائه می شود، امکان وام دهی غیرمتمرکز است که در آن افراد بدون نیاز به واسطه های مرکزی مانند بانک ها، دارایی های دیجیتالی خود را به دیگران قرض می دهند. امور مالی غیرمتمرکز تفاوت های ذاتی، کارکردی و عملیاتی با نظام مالی متعارف دارد که ازجمله آن می توان به عدم نیاز به احراز هویت، عدم اتکا به واسطه گری و شفافیت در فرایندها و مبادلات اشاره کرد. این بستر در سال های اخیر رشد بسیار پرسرعتی را تجربه کرده است، به گونه ای که ارزش دارایی های این بازار از حدود یک میلیارد دلار در ابتدای سال 2019 به بیش از 170 میلیارد دلار تا انتهای 2021 افزایش یافت. بااین حال، با آغاز موج ریزشی در بازار رمزدارایی ها و همچنین سقوط رمزدارایی پایدار الگوریتمی ترا، حجم این منابع به 30 میلیارد در انتهای 2022 و سپس در یک روند صعودی در ماه مه 2024 به 105 میلیارد دلار رسید. امروزه زیست بوم دیفای در مراحل اولیه رشد خود قرار دارد و با وجود رشد پرسرعتی که در سال های اخیر داشته است، همچنان با چالش های متعددی همچون فقدان حفاظت از مصرف کننده، تهدیدات امنیتی، مسائل مقیاس پذیری، نااطمینانی از وضعیت تنظیم گری، پایداری بلندمدت، تهدیدات کلاهبرداری، تهدید تمرکز در پلتفرم ها و دارندگان دارایی های آن و ... مواجه است. در حال حاضر، اصلی ترین انگیزه برای مشارکت، انتفاع از افزایش یا کاهش (قرارداد فروش تعهدی) قیمت دارایی های دیجیتال موجود در این بستر و بهره مندی از فرصت های سودآوری است.

در این مقاله یک کلاس از سیستم های مکانیکی متصل خطی دارای اغتشاش با اتصالات خطی ناشناخته بین زیرسیستم ها در نظر گرفته شده که برای ردیابی ورودی مرجع، تکنیک کنترل مدلغزشی ترمینال انتگرال تطبیقی غیرمتمرکز (DAITSMC) پیشنهاد شده است. برای کنترل غیرمتمرکز، سیستم متصل به چند زیرسیستم تقسیم شده و با انتخاب سطح لغزش ترمینال انتگرالی برای هر زیرسیستم، علاوه بر افزایش سرعت ردیابی ورودی مرجع در زمان محدود، اثر اغتشاش حذف می شود. اثر اتصالات خطی ناشناخته بین زیرسیستم ها بصورت نامعینی در نظر گرفته شده و بدلیل مشخص نبودن کران آن ها، توسط روابط تطبیقی تخمین زده می شوند. با کاندید شدن یک تابع لیاپانوف و انتخاب مناسب پارامترهای طراحی، پایداری سیستم حلقه بسته تضمین می شود. روش پیشنهادی بر روی دو سیستم مکانیکی متصل اعمال گشته؛ مقایسه نتایج شبیه سازی با چند روش کنترلی، نشان داده که روش پیشنهادی DAITSMC برای سیستم های متصل در حضور اغتشاش کارامد است و خطای همگرایی سریع تر صفر می شود.

در این مقاله، یک کلاس از سیستم های ابعاد وسیع دارای اغتشاش توزیعی همراه با اتصالات ناشناخته بین زیرسیستم ها مورد مطالعه قرار می گیرد. رویتگر مودلغزشی فازی تطبیقی غیرمتمرکز برای تخمین حالت ها با استفاده از خروجی هر زیرسیستم پیشنهاد شده است. در سیستم های ابعاد وسیع تحت مطالعه، فرض شده تنها اطلاعات محدودی از اتصالات بین زیرسیستم ها در دسترس بوده و ماتریس اتصالات نامشخص است. از ترکیب رویتگر لیونبرگر و مودلغزشی برای تخمین حالت های غیرقابل اندازه گیری استفاده شده و برای مشاهده اثرات اتصالات ناشناخته بین زیرسیستم ها، روش تطبیقی ارایه شده که با قوانین تطبیقی، ماتریس اتصال بین زیرسیستم ها تخمین زده می شود. همچنین عامل لغزش توسط قوانین فازی بگونه ای طراحی شده تا خطای همگرایی بین حالت واقعی و حالت تخمینی صفر گردیده و لرزش کاهش یابد. با کاندید کردن یک تابع لیاپانوف و انتخاب پارامترهای مناسب طراحی آنالیز همگرایی انجام شده و همگرایی خطای تخمین به سمت صفر تضمین می شود. در نهایت، برای نشان دادن عملکرد مطلوب رویتگر مودلغزشی فازی تطبیقی غیرمتمرکز پیشنهادی، مثالی عددی با یک سری شبیه سازی ها آورده شده است.

تأمین مالی غیرمتمرکز (دیفای)، که برپایۀ فنّاوری های بلاکچین و قراردادهای هوشمند استوار است، به سرعت درحال تبدیل شدن به جایگزینی قدرتمند برای سیستم های مالی سنتی است. این نوع تأمین مالی به نسبت تأمین مالی متمرکز، مزایای انکارناپذیری دارد؛ نظیر افزایش امنیت، افزایش سرعت، افزایش شفافیت مالی و کاهش هزینه ها؛ بااین حال این پدیدۀ نوین با چالش های حقوقی متعددی روبه روست که نیازمند توجه و اقدامات قانونی دقیق و مؤثر است؛ زیرا مقتضای ذات این پدیده، وابسته نبودن به رژیم حقوقی ملی کشورها و فقدان نظارت متمرکز پولی و بانکیِ نهادهای نظارتیِ ملی بر آن است. این پژوهش با روش کیفی و با استفاده از ابزار کتابخانه ای و نگاه توصیفی ـ تحلیلی ضمن تطبیق تأمین مالی غیرمتمرکز با تأمین مالی معمول، یعنی تأمین مالی متمرکز، به بررسی برخی چالش ها و همچنین امکان سامان دهی مناسب و شفاف دیفای در حقوق ایران می پردازد و درنهایت راهکارهایی برای تنظیم روابط افراد ذی نفع ارائه می دهد. با توجه به فقدان مقررات کافی در حقوق فعلی ایران، پیشنهاد می شود که رویۀ قضایی نهادهای حقوقی موجود، مانند درنظرگرفتن شخصیت حقوقی مستقل برای قرارداد هوشمند و همچنین مشارکت مدنی، قرارداد داوری، شرط داوری و مادۀ 10 قانون مدنی برای تنظیم روابط متعاملین را به رسمیت شناخته و همچنین اشخاص از این نهادها تا حد امکان بهره گیرند؛ تازمانی که قانون گذاری مناسب و جامعی در این زمینه صورت گیرد. درنهایت، این پژوهش بر اهمیت همکاری بین المللی و محیط های آکادمیک و تبادل تجارب در این حوزه تأکید دارد و پیشنهاد می شود که قانون گذار باید در راستای به رسمیت شناختن و همچنین وضع قوانین و مقررات جدید و متناسب با نیازهای دیفای حرکت کند و سکوت اختیار نکند تا از بروز چالش های حقوقی و ازدست رفتن احتمالی دارایی های اشخاص در آینده جلوگیری شود.